Loading...

„Adam Haras. Od palety do zapisu cyfrowego”

Kategoria:

50,00 

Na stanie

Loading...

Opis

Publikacja wydana z okazji wystawy „Adam Haras. Od palety do zapisu cyfrowego”.
25 października – 2 grudnia 2018

Organizator wystawy: Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie

Projekt wystawy: Adam Haras
Wydawca katalogu: Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie
Opracowanie katalogu: Adam Haras, Grzegorz Radecki
Tłumaczenie: Marcin Turski
Opracowanie graficzne: Grzegorz Radecki
Zdjęcia: Adam Haras, Katarzyna Radecka, Grzegorz Radecki
ISBN: 978-83-80-40-059-7

“Patrząc na dzieło Adama Harasa z perspektywy lat, jawi się ono jako przejaw konsekwentnej drogi artysty, badającego związki między zasadami natury a modelem sztuki, która autonomicznymi środkami odtwarza analogiczne procesy, postrzegane w przyrodzie. Ich ukryta, niemal matematyczna kombinatoryka stała się pierwowzorem i źródłem inspiracji artysty w poszukiwaniu ekwiwalentów w języku wizualnym. Poszczególne etapy drogi do sformułowania własnego kodu artystycznego miały ścisły związek przyczynowo-skutkowy, determinujący logikę dalszych przemian artystycznych. Wstępnym etapem była analiza wewnętrznych struktur języka artystycznego. Przełomem był rok 1970 i kompozycja zatytułowana “Koło”. Nie było to jeszcze koło, używane później jako fundamentalny element systematyki barwnej, ale był to pierwszy obiekt przestrzenny, otwierający eksperymenty z pogranicza malarstwa, rzeźby, fotografii i grafiki, zamykający jednocześnie dotychczasowy etap twórczości malarskiej. W latach 60. malował obrazy figuratywne we wnętrzach o wyrafinowanej gamie kolorystycznej, bliskiej estetyce niuansów, zmierzającej do harmonicznych zestawień. Ekspresyjną deformację łączył z elementami abstrakcji. Ich cechą było respektowanie płaskiej powierzchni płótna, budowanie przestrzeni kolorem, przenikania abstrakcji geometrycznej i sylwetowo traktowanych figur. Pojawiający się rysunek nie tyle domykał formę, co raczej stanowił autonomiczną wartość równą plamie barwnej. Jeśli by szukać jakiś związków między wczesnym malarstwem a późniejszymi realizacjami, to w przyjętej strategii przekształceń interesuje go przede wszystkim problematyka barwy i światła, powiązana z uwarunkowaniami percepcyjnymi. Można by więc powiedzieć, że nadal jest to istotna problematyka malarstwa. Zmieniają się natomiast narzędzia – od tradycyjnej palety, na której malarz miesza farby dla uzyskania pożądanego koloru do komputera, gdzie barwę można uzyskać w przestrzeni wirtualnej, wykorzystując właściwości programu graficznego. Sam artysta lokuje siebie między postawą badacza, kierującego się regułami systematycznych działań a kreatywną wolnością w podejmowaniu decyzji, co pozostaje domeną sztuki, jak również często nieprzewidywalny wynik, wymykający się systemowości przypadek.”
/Zofia Watrak/