Artysta

Rumas, Robert

ROBERT RUMAS (ur. 1966 r.)

Urodzony w 1966 roku w Kielcach. W latach 1987-1991 studiował na Wydziale Malarstwa Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku. W 1991 roku uzyskał dyplom w pracowni prof. Witosława Czerwonki. Jako kurator wystaw współpracował z Galerią Wyspa w Gdańsku (1988-1990), Państwową Galerią Sztuki w Sopocie (1993-1995), Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie (1995), Nadbałtyckim Centrum Kultury w Gdańsku (1996-2001), Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia  w Gdańsku (2001-2006), Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu (2009). Od 2004 roku zajmuje się również organizacją przestrzeni oraz scenografią w spektaklach multimedialnych i teatralnych. Współpracuje z teatrami wrocławskimi, z Teatrem Starym w Krakowie, Teatrem Wybrzeże w Gdańsku oraz Teatrem Narodowym w Warszawie. Artysta, kurator, aktywista, animator kultury, projektant przestrzeni wystawienniczych. Tworzy instalacje, performance'y i akcje w przestrzeni publicznej. Mieszka w Gdańsku.

Prace Roberta Rumasa znajdują się w polskich i zagranicznych kolekcjach sztuki współczesnej.

WYSTAWY:

Wystawy indywidualne:

  • 1991 rok – Konstrukcje i obrazy , BWA, Szczecin
  • 1993 rok – Wątki , Państwowa Galeria Sztuki, Sopot
  • 1993 rok – Gesty , Galeria Zderzak, Kraków
  • 1998 rok – Ltd., Zachęta, Warszawa
  • 1998 rok – Manewry miejskie, Galeria Zderzak, Kraków
  • 2001 rok – Calendar, Instytut Polski, Lipsk (Niemcy)
  • 2001 rok – Marta Deskur & Robert Rumas, Gallery 400, University of Illinois (USA) (z Martą Deskur)
  • 2002 rok – Plain Air, Kunsthalle, Wiedeń (Austria)
  • 2006 rok – Recycling, Galeria dla…, Toruń

Udział w wystawach zbiorowych w kraju:

  • 1987 rok - …Galeria PO , Zielona Góra
  • 1988 rok – Zejście II , bunkry, Międzyrzecze koło Poznania
  • 1988 rok – Teraz jest teraz, Galeria Wyspa, Gdańsk
  • 1988 rok – Grand Mal, BWA, Puławy
  • 1989 rok – III Biennale Sztuki Nowej, Zielona Góra
  • 1990 rok – Gdańsk – Warszawa, Galeria Wyspa, Gdańsk
  • 1990 rok – W stronę poznania, w ramach Interart , Poznań
  • 1991 rok – Magowie i Mistycy, Centrum Sztuki Współczesnej, Warszawa
  • 1991 rok – IV Biennale Sztuki Nowej, Zielona Góra
  • 1992 rok – Perseweracja Mistyczna i Róża , Państwowa Galeria Sztuki, Sopot
  • 1995 rok – Antyciała , CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa
  • 1998 rok – Kolekcja 3, Zachęta, Warszawa
  • 1999 rok – The Handle, Muzeum Sztuki, Łódź
  • 1999 rok – Public Relations, CSW Łaźnia, Gdańsk
  • 2000 rok – Drogi do wolności, Stocznia Gdańska, Gdańsk
  • 2000 rok – Negocjatorzy, CSW Łaźnia, Gdańsk
  • 2001 rok – On freedom - Polish art after 1989, Muzeum Narodowe, Warszawa
  • 2001 rok – Granice, NCK, Gdańsk
  • 2002 rok – Łódź/Boot , Galeria Manhattan, Łódź
  • 2002 rok – Sposób na życie , CSW Łaźnia, Gdańsk
  • 2004 rok – Re: Location 1-7 Shake, CSW Łaźnia, Gdańsk
  • 2004 rok – Meeting Point Festival / Prawie nic, Galeria Kronika, Bytom
  • 2004 rok – Signal Box / Nastawnia, BWA, Katowice
  • 2004 rok – Warszawa - Moskwa 1900-2000 , Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa
  • 2004 rok – Za czerwonym horyzontem, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa
  • 2005 rok – Miłość i demokracja, Stary Browar, Poznań
  • 2005 rok – Metropolis, Muzeum Narodowe, Szczecin
  • 2005 rok – Futuryzm miast przemysłowych - 100 lat Wolfsburga / Nowej Huty, Nowa Huta
  • 2006 rok – Miłość i demokracja, CSW Łaźnia, Gdańsk
  • 2006 rok – W Polsce czyli gdzie, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa
  • 2007 rok – GK Collection #1, Stary Browar, Poznań
  • 2007 rok – Antyfotografie, Arsenał, Poznań
  • 2007 rok – Pamięć tej chwili z odległości lat, które miną , d. Fabryka Schindlera, Kraków
  • 2007 rok – Passengers , Międzynarodowy Festiwal Sztuki, Fundacja Sztuki Współczesnej In Situ, Warszawa
  • 2007 rok – Bifurkacje, Centrum Rzeźby, Orońsko
  • 2008 rok – Kolekcja XX i XXI wieku MS2 , Muzeum Sztuki, Łódź
  • 2009 rok – Lucim żyje , Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu, Toruń
  • 2009 rok – Poszliśmy do Croatan , Centrum Sztuki współczesnej Znaki Czasu, Toruń
  • 2009 rok – Zniknij nad Wisłą , Fundacja Bęc Zmiana, Warszawa
  • 2009 rok – Najprawdziwsze historie miłosne. Alegorie miłości we współczesnej sztuce polskiej , Muzeum Okręgowe, Bydgoszcz

Udział w wystawach zbiorowych za granicą:

  • 1991 rok – Pokaz , Atheneo De Caracas, Caracas (Wenezuela)
  • 1991 rok – EXPO Gdańsk II , Galeria ART-ON, Halmstad (Szwecja)
  • 1994 rok – Europa, Europa , Kunst- und Ausstellungshalle, Bonn (Niemcy)
  • 1995 rok – New I´s for new Years , Künstlerhaus Bethanien, Berlin (Niemcy)
  • 1995 rok – Monument , Soros Centre, Ryga (Łotwa)
  • 1995 rok – Kiev Art Meeting , Kijów (Ukraina)
  • 1996 rok – Container , Kopenhaga (Dania)
  • 1999 rok – After the Wall , Moderna Musset, Sztokholm (Szwecja)
  • 2000 rok – Touch , USM Art Galleries, University of Southern Maine, Portland (USA)
  • 2000 rok – Ludwig Museum, Museum of Contemporary Art, Budapeszt (Węgry)
  • 2000 rok – Museum Hamburger Bahnhof, Berlin (Niemcy)
  • 2000 rok – Postindustrial sorrow , Kunstverein Wiesbaden (Niemcy)
  • 2001 rok – On freedom - Polish art after 1989 , Kunsthalle, Baden-Baden (Niemcy)
  • 2001 rok – In between - Art from Poland 1945-2000 , Chicago Cultural Centre, Chicago (USA)
  • 2001 rok – Irreligion - Morphology of the non-sacred in 20th century Polish Art , Museum Atelier 340, Bruksela (Belgia)
  • 2002 rok – Mare Balticum , National Museum Copenhagen, Kopenhaga (Dania)
  • 2004 rok – Pod flagą biało-czerwoną, National Museum, Tallin (Estonia)
  • 2004 rok – Pod flagą biało-czerwoną , CAC, Wilno (Litwa)
  • 2004 rok – Pod flagą biało-czerwoną, Państwowe Centrum Sztuki Współczesnej, Moskwa (Rosja)
  • 2005 rok – Za czerwonym horyzontem, Państwowe Centrum Sztuki Współczesnej, Moskwa (Rosja)
  • 2005 rok – Art Position, Wiedeń (Austria)
  • 2005 rok – Ogląd rzeczy , Ostdeutsche Galerie, Regensburg (Niemcy)
  • 2005 rok – Futuryzm miast przemysłowych - 100 lat Wolfsburga / Nowej Huty , Kunstverein Wolfsburg (Niemcy)
  • 2007 rok – Gesty nieskończoności , Minoriten Galerien Graz (Austria)
  • 2007 rok – Zatrute źródło - Współczesna sztuka polska w pejzażu poromantycznym , Łotewskie Narodowe Muzeum Sztuki, Ryga (Łotwa)
  • 2009 rok – Pejzaż Polski , Muzeum Sztuki Współczesnej, Mińsk (Białoruś)

NAGRODY I WYRÓŻNIENIA:

  • 1993 rok – Stypendium Fundacji Batorego, Warszawa
  • 1998 rok – Stypendium Fundacji Pollock-Krasner, Nowy York (USA)
  • 1999 rok – Stypendium Fundacji Kultury, Warszawa
  • 2001 rok – Stypendium Miasta Gdańska, Gdańsk
  • 2002 rok – Stypendium Fundacji Kultury, Warszawa
  • 2002 rok – Nominacja do Paszportu Polityki, Warszawa
  • 2003 rok – Stypendium Marszałka Województwa Pomorskiego, Gdańsk
  • 2003 rok – Stypendium Ministra Kultury, Warszawa
  • 2003 rok – Nominacja do Paszportu Polityki, Warszawa
  • 2003 rok – Nagroda Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki
  • 2006 rok – Stypendium Samorządu Województwa Pomorskiego, Gdańsk
  • 2006 rok – Stypendium Ministra Kultury, Warszawa

REALIZACJE TEATRALNE (SCENOGRAFIE):

  • 2006 rok – Romuald Wilczy-Pokojski, Kiedy przyjdą podpalić dom, to się nie zdziw , P. Demirski, Teatr Wybrzeże, Gdańsk
  • 2006 rok – Michał Zadara, Kartoteka , T. Różewicz, Teatr Współczesny, Wrocław
  • 2007 rok – Monika Strzępka, Dziady. Ekshumacja, P. Demirski, Teatr Polski, Wrocław
  • 2007 rok – Rudolf Zioła, Orkiestra Titanic , Ch. Bojczew, Teatr Wybrzeże, Gdańsk
  • 2008 rok – Michał Zadara, Tykocin, P. Demirski, M. Zadara, Teatr Współczesny, Wrocław
  • 2008 rok – Yael Ronen, Bat Yam, A. Epstein i Y. Ronen, Teatr Współczesny, Wrocław
  • 2009 rok – Rudolf Zioła, Trzy po trzy , A. Fredro, Teatr Śląski, Katowice
  • 2009 rok – Iga Gańczarczyk, Całopalenie, D. Loher, Teatr Nowy, Kraków
  • 2010 rok – Iga Gańczarczyk, W małym dworku, S. I. Witkiewicz, Teatr im. Kochanowskiego, Opole
  • 2010 rok – Michał Zadara, Utopia będzie zaraz, Stary Teatr, Kraków
  • 2010 rok – Michał Zadara, La libert à chiama la libert à, E. Knapik, Opera Wrocławska
  • 2010 rok – Michał Zadara, Oresteia Xenakisa, Teatr Wielki – Opera Narodowa, Warszawa
  • 2011 rok – Michał Zadara, Awantura warszawska, Muzeum Powstania Warszawskiego, Warszawa
  • 2011 rok – Michał Zadara, Wielki Gatsby, F. S. Fitzgerald, Teatr Polski, Bydgoszcz
  • 2011 rok – Jan Peszek, Wesele Figara, W. A. Mozart, Muzeum Narodowe, Kraków
  • 2011 rok – Jan Peszek, Wroniec, J. Dukaj, Teatr Lalek, Wrocław
  • 2012 rok – Jan Peszek, Miki Mister DJ, M. Pakuła, Teatr im. Osterwy, Gorzów Wielkopolski
  • 2012 rok – Barbara Wysocka, Medea Material , P. Dusapin, Teatr Wielki – Opera Narodowa, Warszawa
  • 2012 rok – Michał Zadara, Aktor, C. K. Norwid, Teatr Narodowy, Warszawa
  • 2012 rok – Michał Zadara, Hotel Savoy , J. Roth, Teatr Nowy, Łódź
  • 2013 rok – Michał Zadara, Szalona Lokomotywa, S. I. Witkiewicz, Teatr Polski, Bydgoszcz

JERZY TRUSZKOWSKI:

„Idea zanurzona w cieczy” szkic o twórczości Roberta Rumasa

(…)
Klasycyzujące zrównoważenie
Będąc kilkunastolatkiem, Robert Rumas uprawiał intensywnie pływanie, uczestnicząc w licznych zawodach. Start do wyścigu musiał poprzedzać intensywny, systematyczny trening. Zbliżając się do końca trzeciej dekady swego życia, artysta stosuje podobną metodę w swym postępowaniu twórczym: start do realizacji dzieła poprzedza intensywną pracą myślową oraz rysowaniem klarownych i uporządkowanych projektów, z których wybiera nieliczne.
W czerwcu 1993 roku, w wielkiej sali wystawowej Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie buduje trzystopniowy podest długości pięćdziesięciu pięciu metrów. Wewnątrz tworzą go bloki gazobetonu, na zewnątrz okrywa go biała imitacja marmuru. Ten wysoki na 75 centymetrów podest okala trzy niebieskie baseny (o powierzchni pięć na osiem metrów) wypełnione wodą. Przedzielają je jednakowe płaszczyzny białego lastryko, tak że widziane z góry mogą nasuwać – moim zdaniem – skojarzenie z rytmem tryglifowo-metopowego fryzu greckich świątyń. Tę – zatytułowaną Wątki – budowlę Rumasa można rzeczywiście oglądać z góry, dzięki antresoli umieszczonej w galerii. W pierwszej „metopie” – basenie pływa szklany balon ze złotą rybką. Jej obraz transmituje miniaturowa kamera wideo umieszczona wewnątrz balonu; przewód wznosi się do sufitu sali, przenosząc sygnał do sześciu monitorów rozmieszczonych w różnych pomieszczeniach. W następnej „metopie”, na wysepce umieszczonej na środku basenu kobieta ubrana w czerwoną suknię gra na harfie. W środku trzeciego basenowego „obrazka” znajduje się parocentymetrowy plastikowy posążek Matki Boskiej. Umieszczony na dnie basenu świeci własnym elektrycznym światłem. Dodać należy koniecznie, że cała olbrzymia sala pogrążona jest w mroku, rozświetlanym jedynie źródłami jarzeniowego światła, umieszczonymi w ścianach basenów: po jednym w każdym boku. Na suficie sali tworzy się gra odbić świetlnych, powietrze niesie dźwięki harfy. Widzowie swobodnie mogą chodzić po podeście, zanurzać się w wodzie, obserwować trzy zmaterializowane idee.
Harmonijne ukojenie
Rozłożywszy szeroko ramiona, leżysz na wznak w płytkiej, ciepłej wodzie. Nad tobą, na ciemnym suficie, delikatne migotanie światła załamywanego przez powierzchnię wody. Dźwięki harfy mieszają się z pluskiem cieczy.

Źródło: Rumas R., Wątki [17 czerwca – 25 lipca 1993, Państwowa Galeria Sztuki, Sopot]. Red. M. Guzowska, R. Rumas. Sopot: Państwowa Galeria Sztuki, 1993.

Dzieła