Artysta

Dembski, Wiesław

WIESŁAW DEMBSKI (ur. 6 II 1933 roku)

Urodzony 6 lutego 1933 r. w Ciechocinku na Kujawach gdzie spędził dzieciństwo i wojnę. Ukończył Liceum Sztuk Plastycznych w Gdyni Orłowie. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku na Wydziale Malarstwa u prof. Krystyny Łady-Studnickiej i prof. Jana Cybisa oraz malarstwo ścienne u prof. Jacka Żuławskiego i grafikę artystyczną u prof. Zygmunta Karolaka. W 1958 roku uzyskał dyplom ukończenia studiów z malarstwa. Dwa lata zajmował się lotnictwem i żeglarstwem. Przez kolejne 5 lat pracował w technikum wikliniarskim w Kwidzynie, następnie przez rok uczył bezrobotnych w Borach Tucholskich. W roku 1966 przeprowadził się do Sopotu gdzie rozpoczął pracę w Państwowym Zakładzie Wychowawczym. W 1967 roku rozpoczął pracę w Technikum Geodezyjnym w Gdańsku Wrzeszczu a cztery lata później W Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Gdańsku Oliwie. Był kierownikiem Pracowni Grafiki Artystycznej „Oficyna” przy Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku. W 1996 roku w Warszawie otrzymał nominację na profesora Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Prowadzi Pracownię Grafiki Artystycznej Technik Metalowych. W 1984 roku założył Międzynarodowy Klub „Mezzotinta” i został jego prezesem. W 1995 roku założył prywatną fundację, polegającą na corocznym zapraszaniu do swojej galerii autorskiej w Ciechocinku artystów malarzy i grafików. Odbył wiele podróży artystycznych m.in. kilkakrotnie do Niemiec, na Węgry, do Francji, Rosji, Holandii, Czech, Włoch i Finlandii.

Prace Wiesława Dembskiego znajdują się m.in. w muzeach w Gdańsku, Szczecinie, Słupsku, Toruniu, Olsztynie, Lublinie, Kaliszu i Lęborku, za granicą w Muzeum w Kalmarze w Szwecji, w Muzeum w Turku w Finlandii, w bibliotekach: Narodowej w Warszawie, miejskiej w Bremie i polskiej w Paryżu, a także w kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą.

WYSTAWY:

Wystawy indywidualne:

  • 1959 rok – rysunek i grafika, Klub Dziennikarzy w Gdańsku
  • 1960 rok – fotografia, Dom Kultury w Kwidzyniu
  • 1960 rok – malarstwo, Muzeum Regionalne w Kwidzyniu
  • 1960 rok – grafika i rysunek , Świetlica Dworcowa w Kwidzyniu
  • 1961 rok – malarstwo, grafika i rzeźba, Zamek w Kwidzyniu
  • 1964 rok – kompozycje z wikliny , Biblioteka w Kwidzyniu
  • 1964 rok – fotografie z podróży po NRD i CSRS PDK , Kwidzyń
  • 1965 rok – linoryty , Klub Nauczycielski w Kwidzyniu
  • 1965 rok – grafika , Klub Międzyspółdzielniany w Kwidzyniu
  • 1965 rok – linoryty , BWA w Sopocie
  • 1967 rok – linoryty , Rudy Kot w Gdańsku
  • 1968 rok – malarstwo , Sień Gdańska Galeria ZPAP w Gdańsku
  • 1969 rok – grafika , Biblioteka w Ciechocinku
  • 1973 rok – grafika , KMPiK w Grudziądzu
  • 1975 rok – malarstwo , KMPiK w Słupsku
  • 1975 rok – malarstwo , Wojewódzki Dom Kultury w Koszalinie
  • 1976 rok – grafika , GTPS w Gdańsku
  • 1977 rok – grafika , Salomon Melomana w Szczecinie
  • 1978 rok – grafika , Klub Prasy w Bremie (Niemcy)
  • 1979 rok – malarstwo, Galeria ART. w Gdańsku
  • 1984 rok – grafika, Galeria Pokaz w Warszawie
  • 1984 rok – mezzotinty, Salon Sztuki BWA w Gdańsku
  • 1985 rok – grafika, Herman Ehlers Akademia, Kilonia (Niemcy)
  • 1985 rok – grafika , Galeria Katowickiego Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych
  • 1986 rok – akwarele, Osiedlowe Centrum Kultury w Sopocie Brodwino
  • 1987 rok – akwarele, GTPS w Gdańsku
  • 1988 rok – mezzotinty, Muzeum Lubelskie Oddział im. Czechowicza w Lublinie
  • 1988 rok – mezzotinty, Galeria 85 w Gdańsku
  • 1989 rok – grafika, Muzeum Noakowskiego, Nieszawa
  • 1989 rok – malarstwo , Galeria Czerwone Maki w Sopocie
  • 1991 rok – malarstwo, Galeria 85 w Gdańsku
  • 1993 rok – malarstwo , Galeria Triada w Sopocie
  • 1996 rok – malarstwo, Dworek Sierakowskich w Sopocie
  • 1996 rok – malarstwo, Kawiarnia Azyl w Ciechocinku

Udział w wystawach zbiorowych w kraju:

  • 1958 rok – Wystawa Grupy 17 , Gdańsk
  • 1958 rok – Wystawa Grupy 17 , Toruń
  • 1958 rok – Wystawa Grupy 17 , Elbląg
  • 1963 rok – Festiwal Sztuk Plastycznych, BWA w Sopocie
  • 1963 rok – IV Ogólnopolska Wystawa Młodego Malarstwa, Rzeźby i Grafiki
  • 1963 rok – Wystawa fotografii , Gdańsk (Nagroda za zestaw prac)
  • 1964 rok – XX Lat PRL w Twórczości Plastycznej, BWA w Sopocie
  • 1964 rok – Człowiek i Praca w PRL , Warszawa
  • 1964 rok – Ogólnopolska Wystawa Kompozycji z Wikliny, Warszawa (wyróżnienie)
  • 1966 rok – Temat Muzyczny w Polskiej Plastyce Współczesnej, Bydgoszcz
  • 1967 rok – Salon XX-lecia ZPAP , Sopot
  • 1967 rok – IV Ogólnopolski Pokaz Grafiki Marynistycznej , Gdańsk (wyróżnienie)
  • 1967 rok – Wystawa Plakatów Filatelistycznych, Gdańsk (medal i dyplom)
  • 1968 rok – XXI Festiwal Sztuk Plastycznych, BWA w Sopocie
  • 1968 rok – Trzy Wieki Grafiki Gdańskiej , Gdańsk
  • 1968 rok – Trzy Wieki Grafiki Gdańskiej, Warszawa
  • 1969 rok – V Wystawa Polskiej Grafiki Marynistycznej, Dwór Artusa w Gdańsku
  • 1970 rok – Wystawa Polskiej Grafiki Marynistycznej, Szczecin
  • 1970 rok – V Jubileuszowy Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego , Szczecin
  • 1971 rok – Człowiek, Praca i Środowisko, Warszawa
  • 1972 rok – II Ogólnopolski Konkurs na Obraz Sztalugowy , Łódź (wyróżnienie honorowe)
  • 1972 rok – I Biennale Sztuki Gdańskiej, BWA w Sopocie (medal za grafikę)
  • 1973 rok – Kopernik – Kosmos – Wystawa Ogólnopolska, Frombork
  • 1973 rok – Wystawa Polskiej Grafiki Marynistycznej, Szczecin
  • 1974 rok – Sport w Sztuce – Wystawa Krajowa , Warszawa
  • 1974 rok – Port Północny w Sztuce, Dwór Artusa w Gdańsku
  • 1975 rok – Ogólnopolski Konkurs Grafiki Marynistycznej , Szczecin, Sopot (dwa wyróżnienia)
  • 1975 rok – Biennale Sztuki Gdańskiej, BWA w Sopocie (I nagroda i medal za grafikę)
  • 1975 rok – Grafika Roku, GTPS w Gdańsku (I, III nagroda oraz II nagroda specjalna)
  • 1976 rok – VII Ogólnopolska Wystawa Grafiki , Zachęta w Warszawie
  • 1976 rok – Grafika Roku, GTPS w Gdańsku (II nagroda, I specjalna i II specjalna)
  • 1977 rok – 5 lat Oficyny Gdańskiej , BWA w Sopocie
  • 1977 rok – Grafika Roku, GTPS w Gdańsku (I nagroda, II specjalna)
  • 1977 rok – 77 – Inspiracje Morza, BWA w Sopocie
  • 1977 rok – II Biennale Sztuki Gdańskiej , BWA w Sopocie (medal za grafikę)
  • 1978 rok – Ogólnopolska Wystawa Grafiki , Warszawa
  • 1978 rok – Grafika Roku , GTPS w Gdańsku (I i II nagroda)
  • 1978 rok – Konkurs Konika Morskiego , Szczecin (I nagroda i statuetka konika morskiego w dziale grafiki)
  • 1978 rok – Wizerunek Człowieka Współczesnego , BWA w Sopocie (medal pamiątkowy)
  • 1979 rok – III Biennale Sztuki Gdańskiej, BWA w Sopocie (medal w dziedzinie grafiki)
  • 1979 rok – X Konkurs Grafiki Marynistycznej , Muzeum Narodowe w Gdańsku (dwa wyróżnienia)
  • 1979 rok – Konkurs Konika Morskiego, Szczecin (II nagroda za grafikę)
  • 1979 rok – V Ogólnopolska Subskrypcja Grafiki Artystycznej, Galeria TPSP Stara Kordegarda w Łazienkach w Warszawie
  • 1979 rok – Grafika Roku , GTPS w Gdańsku (wyróżnienie)
  • 1980 rok – Morze – Symbol i Rzeczywistość – Ogólnopolska Wystawa Malarstwa, Gdynia
  • 1980 rok – Wizerunek Człowieka Współczesnego , BWA w Sopocie
  • 1980 rok – 35 lat Grafiki Wybrzeża, Muzeum Narodowe w Gdańsku
  • 1981 rok – IV Polsko-Fińska Wystawa Grafiki Marynistycznej , Muzeum Narodowe w Gdańsku (I nagroda i wyróżnienie)
  • 1981 rok – IV Biennale Sztuki Gdańskiej , BWA w Sopocie (medal honorowy w dziedzinie grafiki)
  • 1981 rok – Grafika Ziem Północnych , Bydgoszcz (I nagroda, wyróżnienie i medal)
  • 1981 rok – Grafika Roku, GTPS w Gdańsku (dwa wyróżnienia)
  • 1981 rok – Czas Widzenia , Hala Oliwi w Gdańsku
  • 1981 rok – Grafika i Rysunek II półrocza, Toruń (dwa wyróżnienia)
  • 1982 rok – Nurty Tendencje Postawy, wystawa za zbiorów BWA w Sopocie
  • 1983 rok – Grupa 5 z Gdańska – wystawa malarstwa , Zamek Książąt Pomorskich w Szczecinie
  • 1983 rok – V Biennale Sztuki Gdańskiej , BWA w Sopocie (wyróżnienie za grafikę)
  • 1983 rok – Grafika Roku , GTPS w Gdańsku (III nagroda)
  • 1984 rok – Grafika Roku , GTPS w Gdańsku (III nagroda)
  • 1985 rok – VI Biennale Sztuki Gdańskiej, BWA w Sopocie (wyróżnienie, medal i nagroda specjalna)
  • 1985 rok – I Międzynarodowa Wystawa Grafiki Mezzotinta 85 , BWA w Sopocie (komisarz wystawy)
  • 1986 rok – Źródło 85 – Ogólnopolska Wystawa, Galeria Test w Warszawie (wyróżnienie honorowe)
  • 1987 rok – Jubileusz 15-lecia gdańskiej Oficyny , GTPS w Gdańsku
  • 1987 rok – Biennale Sztuki Gdańskiej, BWA w Sopocie
  • 1987 rok – Prowincja – wystawa , BWA we Włocławku
  • 1987 rok – Ogólnopolska Wystawa Grafiki Marynistycznej, Muzeum Narodowe w Gdańsku (wyróżnienie)
  • 1988 rok – Metafora 88 – Czas i Środowisko – Ogólnopolska Wystawa , Zamek w Lublinie
  • 1988 rok – Mezzotinta 88 – II Międzynarodowe Triennale Grafiki, BWA w Sopocie
  • 1988 rok – Interart 87 – IV Targi Sztuki , Poznań
  • 1990 rok – 25 lat Żaka , Gdańsk
  • 1990 rok – Grafika Roku, GTPS w Gdańsku (I nagroda)
  • 1991 rok – Kolekcja, Konteksty Kulturowe , Włocławek
  • 1991 rok – Konkurs Cztery Pory Roku , Szczecinek (I nagroda za grafikę)
  • 1992 rok – I Triennale Grafiki Krajów Nadbałtyckich, Pałac Opatów w Gdańsku Oliwie (Nagroda Prezydenta Sopotu)
  • 1993 rok – Graficy z Gdańskiej Oficyny, Muzeum w Lęborku
  • 1994 rok – IV Triennale Mezzotinty, Pałac Opatów w Gdańsku Oliwie (komisarz wystawy)
  • 1995 rok – Aukcja na rzecz chorych na białaczkę , Kraków (patronat honorowy Elżbieta Penderecka)
  • 1995 rok – 50-lecie PWSSP – malarstwo, Zbrojownia w Gdańsku
  • 1996 rok – Dekonstrukcjoniści Gdańscy, Pałac Opatów w Gdańsku Oliwie
  • 1996 rok – Wystawa malarstwa wspólnie z Rafałem Dembskim, Sień Biała w Gdańsku
  • 1996 rok – V Międzynarodowe Triennale Sztuki, Majdanek (gość honorowy)
  • 1998 rok – Dekonstrukcjoniści Gdańscy, Państwowa Galeria Sztuki, Ośrodek Edukacji Plastycznej Dyptyk w Toruniu
  • 1999 rok – O Nas Dzisiaj – wystawa ogólnopolska (laureat)
  • 1999 rok – Międzynarodowa wystawa poplenerowa malarstwa, Restauracja Amazonka w Ciechocinku
  • 2000 rok – Międzynarodowe Triennale Sztuki – Majdanek 98, Lublin (gość honorowy)

Udział w wystawach zbiorowych za granicą:

  • 1970 rok – Wystawa Polskiej Grafiki Marynistycznej, Montreal (Kanada)
  • 1970 rok – Wystawa Polskiej Grafiki Marynistycznej, Sztokholm (Szwecja)
  • 1970 rok – Wystawa Polskiej Grafiki Marynistycznej, Malmö (Szwecja)
  • 1973 rok – Sport w Sztuce (malarstwo), Madryt (Hiszpania)
  • 1973 rok – Wystawa Polskiej Grafiki Marynistycznej, Kalmar (Szwecja)
  • 1974 rok – Wystawa Grafiki, Malmö (Szwecja)
  • 1975 rok – Ogólnopolski Konkurs Grafiki Marynistycznej , Finlandia (dwa wyróżnienia)
  • 1975 rok – Wystawa Polskiej Grafiki , ośrodki uniwersyteckie (USA)
  • 1976 rok – VI Międzynarodowa Wystawa Sztuki Państw Nadbałtyckich, Visby (Szwecja)
  • 1977 rok – Wystawa Międzynarodowej Grafiki , IBA w Lipsku (Niemcy)
  • 1977 rok – Międzynarodowe Biennale Grafiki , Epinal (Francja)
  • 1977 rok – Polsko-Fiński Konkurs Grafiki Marynistycznej, Turku (Finlandia) (II, III nagroda i wyróżnienie)
  • 1979 rok – Wystawa zbiorowa Okręgu Gdańskiego, Mannheim (Niemcy)
  • 1979 rok – Wystawa zbiorowa Okręgu Gdańskiego, Frankenthal (Niemcy)
  • 1979 rok – Wystawa Okręgu Gdańskiego , Muzeum Rosyjskie, Leningrad (Rosja)
  • 1980 rok – Wystawa malarstwa i grafiki Okręgu Gdańskiego , Brema (Niemcy)
  • 1980 rok – Międzynarodowa Wystawa Sztuki Państw Nadbałtyckich, Visby (Szwecja)
  • 1981 rok – Wystawa polskiej grafiki , Aalen, Biberach, Göppingen, Bad Mergentheim, Konstanz (Niemcy)
  • 1982 rok – Wystawa pokonkursowa, Taide Museum Rauma (Finlandia)
  • 1982 rok – Grafika z Polski , Ośrodek Kultury Polskiej, Warna (Bułgaria)
  • 1982 rok – Graficy z Gdańska , Fresing (Niemcy)
  • 1983 rok – Grupa 5 z Gdańska – wystawa malarstwa , Brunssum (Holandia)
  • 1983 rok – Wystawa zbiorowa Okręgu Gdańskiego , Mannheim (Niemcy)
  • 1984 rok – Artyści z Gdańska, Avallon (Francja)
  • 1984 rok – Graficy z Gdańska, Galeria Małych Form, Harstad (Norwegia)
  • 1985 rok – Artyści z Gdańska , Plac D’italie, Paryż (Francja)
  • 1985 rok – Biennale Balticum, Rauma (Finlandia)
  • 1985 rok – Artyści z Gdańska, Brema (Niemcy)
  • 1986 rok – Wystawa Malarstwa, Rzeźby i Grafiki , Dom Kultury w Bonn (Niemcy)
  • 1987 rok – VIII Międzynarodowe Triennale Grafiki , Berlin (Niemcy)
  • 1990 rok – 30 Artystów z Gdańska, Brema (Niemcy)
  • 2000 rok – Międzynarodowa Wystawa Malarstwa , Galeria Złoty Kwadrat, Paryż (Francja)

NAGRODY I WYRÓŻNIENIA:

  • 1963 rok – Nagroda za zestaw prac, Wystawa zbiorowa fotografii w Gdańsku
  • 1964 rok – Wyróżnienie, Ogólnopolska Wystawa Kompozycji z Wikliny w Warszawie
  • 1967 rok – Wyróżnienie, IV Ogólnopolski Pokaz Grafiki Marynistycznej w Gdańsku
  • 1967 rok – Medal i Dyplom, Wystawa Plakatów Filatelistycznych w Gdańsku
  • 1972 rok – Wyróżnienie honorowe, II Ogólnopolski Konkurs na Obraz Sztalugowy w Łodzi
  • 1972 rok – Medal za grafikę, I Biennale Sztuki Gdańskiej , BWA w Sopocie
  • 1975 rok – Dwa Wyróżnienia, Ogólnopolski Konkurs Grafiki Marynistycznej, Szczecin, Sopot, Finlandia
  • 1975 rok – I Nagroda i Medal za grafikę, Biennale Sztuki Gdańskiej, BWA w Sopocie
  • 1975 rok – I, III Nagroda oraz II Nagroda specjalna, Grafika Roku , GTPS w Gdańsku
  • 1976 rok – II Nagroda, I specjalna i II specjalna, Grafika Roku , GTPS w Gdańsku
  • 1977 rok – I Nagroda, II specjalna, Grafika Roku , GTPS w Gdańsku
  • 1977 rok – II, III Nagroda i Wyróżnienie, Polsko-Fiński Konkurs Grafiki Marynistycznej , Turku (Finlandia)
  • 1977 rok – Medal za grafikę, II Biennale Sztuki Gdańskiej, BWA w Sopocie
  • 1977 rok – Nagroda Rektora PWSSP w Gdańsku
  • 1977 rok – Stypendium Ministerstwa Kultury i Sztuki
  • 1978 rok – I i II Nagroda, Grafika Roku, GTPS w Gdańsku
  • 1978 rok – I Nagroda i Statuetka Konika Morskiego w dziale grafiki, Konkurs Konika Morskiego, Szczecin
  • 1978 rok – Medal pamiątkowy, Wizerunek Człowieka Współczesnego , BWA w Sopocie
  • 1978 rok – Stypendium Ministerstwa Kultury i Sztuki
  • 1978 rok – Srebrny Krzyż Zasługi
  • 1979 rok – Medal w dziedzinie grafiki, III Biennale Sztuki Gdańskiej , BWA w Sopocie
  • 1979 rok – Dwa Wyróżnienia, X Konkurs Grafiki Marynistycznej, Muzeum Narodowe w Gdańsku
  • 1979 rok – II Nagroda za grafikę, Konkurs Konika Morskiego, Szczecin
  • 1979 rok – Wyróżnienie, Grafika Roku, GTPS w Gdańsku
  • 1980 rok – Nagroda Rektora PWSSP w Gdańsku za działalność dydaktyczną i organizacyjną
  • 1981 rok – I Nagroda i Wyróżnienie, IV Polsko-Fińska Wystawa Grafiki Marynistycznej , Muzeum Narodowe w Gdańsku
  • 1981 rok – Medal honorowy w dziedzinie grafiki, IV Biennale Sztuki Gdańskiej, BWA w Sopocie
  • 1981 rok – I Nagroda, Wyróżnienie i Medal, Grafika Ziem Północnych, Bydgoszcz
  • 1981 rok – Dwa Wyróżnienia, Grafika Roku, BWA w Sopocie
  • 1981 rok – Dwa Wyróżnienia, Grafika i Rysunek II półrocza, Toruń
  • 1983 rok – Wyróżnienie za grafikę, V Jubileuszowy Konkurs Polsko-Fiński
  • 1983 rok – Wyróżnienie za grafikę, V Biennale Sztuki Gdańskiej, BWA w Sopocie
  • 1983 rok – III Nagroda, Grafika Roku, GTPS w Gdańsku
  • 1983 rok – Nagroda Jubileuszowa za wysługę lat w szkolnictwie, PWSSP w Gdańsku
  • 1984 rok – III Nagroda, Grafika Roku, GTPS w Gdańsku
  • 1985 rok – Wyróżnienie, Medal i Nagroda specjalna, VI Biennale Sztuki Gdańskiej, BWA w Sopocie
  • 1986 rok – Wyróżnienie honorowe, Ogólnopolska Wystawa Żródło 85, Galeria Test w Warszawie
  • 1986 rok – Złoty Krzyż Zasługi
  • 1986 rok – Stypendium Ministerstwa Kultury i Sztuki
  • 1986 rok – Nagroda Jubileuszowa ASP w Gdańsku
  • 1987 rok – Nagroda artystyczna za osiągnięcia w technice graficznej mezzotinta, GTPS w Gdańsku
  • 1987 rok – Wyróżnienie, Ogólnopolska Wystawa Grafiki Marynistycznej, Muzeum Narodowe w Gdańsku
  • 1990 rok – I Nagroda, Grafika Roku, GTPS w Gdańsku
  • 1991 rok – I Nagroda za grafikę, Cztery Pory Roku, Szczecinek
  • 1991 rok – Nagroda za wysługę w pracy pedagogicznej, ASP w Gdańsku
  • 1992 rok – Nagroda Prezydenta Sopotu, I Triennale Grafiki Krajów Nadbałtyckich, Pałac Opatów w Gdańsku Oliwie
  • 1999 rok – Laureat Wystawy Ogólnopolskiej O Nas Dzisiaj

JERZY KAMROWSKI:

„Rzeczywistość skoncentrowana”

Sugestywne, a zarazem wyrafinowane malarstwo Wiesława Dembskiego charakteryzuje, jak się wydaje bardzo zamierzona i konsekwentnie realizowana struktura. Zawsze te same, choć ciągle na nowo opisywane przedmioty – oglądane w różnych sytuacjach i wielu związkach formalnych nie tylko tworzą domyślną i zauważalną jedność kreowanej rzeczywistości, ale zarazem uparcie podtrzymują rygor konstrukcji. Wyłaniają z niej kształty, formy i idee niby skądinąd znane, lecz jednocześnie nowe – inaczej zmontowane, ironiczne, nostalgiczne, przewrotne. Nie ma tu gestów ani chaotycznych, ani mechanicznych, jednocześnie czuje się pulsowanie żywej wyobraźni. Ruch bądź organiczny bezruch, rządzący płaszczyzną, zostaje wcielony w reguły powtarzalności, poddany prawom układanki, co skłania do poszukiwań jakiegoś kodu, jednoczącego tak niesforną oczywistość stwarzanego świata. Nie odrywając się od realności autor ukazuje jego transcendentalny charakter, metafizyczność konkretnego istnienia.

Kompozycje złożone z mniej lub bardziej skomplikowanych znaków, egzystujących w niedookreślonej przestrzeni, pokazują sytuacje zmienne, efemeryczne, nierównoważone. Następuje zaparcie granic między rzeczywistością a marzeniem, czy też senną wizją, co tworzy aurę sugerującą nieprzenikalność świata, aurę dającą się odczuć nie wprost, ale przez aluzję, dygresję, malarskie komentarze. W takiej sytuacji, aczkolwiek daje się odczuć zainteresowanie elementem dyscypliny, to jednak pojawia się wyraźna potrzeba niejakiego rozluźnienia zbyt ścisłej konstrukcji – oto świat przedstawiony, świat wykreowany został bardzo świadomie zakomponowany przez co staje się niezwykle harmonijnie, można rzec, precyzyjnie ustrukturyzowany.

Naiwnością byłaby próba sprawowania malarstwa Wiesława Dembskiego do jakiegoś konkretnego znaczenia czy przesłania istotą tej twórczości jest właśnie pewnego rodzaju nieokreśloność, wpisanie w moment zawieszenia między pustką a milczeniem, rozgrywanymi realnymi elementami na różnych poziomach abstrakcji. Autor próbuje znaleźć kontekst dla rzeczywistości zarówno tej wewnętrznej, jak i zewnętrznej. Bogata gama barw i kształtów, poddanych wielokierunkowym rytmom jest tu pretekstem do śledzenia pomieszania światów, zespolenia jawy i snu, próby uchwycenia punktów stycznych, momentów zwrotnych w działaniu systemu, jego systematyczności i chaosu, jego procesów pomnażania i eliminacji owej rzeczywistości, która płynnie przechodzi w nierzeczywistość. Zauważmy, jak postępuje ten proces usuwania pospolitego gadulstwa i banału, proces oczyszczania elementów codzienności i przenoszenia tak spreparowanej w obręb uniwersalnej, wręcz hieratycznej sfery bytu.

Źródło: Wiesław Dembski. Malarstwo - grafika. Sopot: Urząd Miasta Sopotu, [2001].

ZOFIA WATRAK:

„Wiesław Dembski- Mezzotinty”

Ku mezzotincie wiodła go nieodwołalnie osiągana wraz z doświadczeniem wirtuozeria w opanowaniu warsztatu technik metalowych, pozwalająca na poszerzanie środków wyrazu i krystalizację indywidualnej wizji świata. W zasadzie pozostał wierny klasycznej czystości technik. Działania kolorem, coraz częściej wprowadzane do tradycyjnie czarno-białej sztuki, interesują go w mniejszym stopniu, niż możliwości cyzelacji rysunku wyprowadzonego z głębokiej czerni przez pełną gamę półtonów aż do czystej bieli. Już od początku swej twórczości ujawnił warsztat znakomitego rysownika. Stąd precyzyjnie określenie detalu stanowiło zawsze o istnieniu jego kompozycji graficznych. Sprawność rysunkowa i realistyczne środki wyrazu pozwalały mu jednak stworzyć rzeczywistość wychodzącą poza realność bezpośrednio doświadczaną.

Początkowo twórczość jego określić można jako realizm fantastyczny, który z czasem przybierze surrealny kształt. Pierwotna fascynacja światem techniki, widoczna w tematach stoczni i portu, przerodzi się w absurdalną rzeczywistość maszyn określającą i determinującą człowieka. Wyrwane z kontekstów fragmenty urządzeń portowych, doki, kadłuby, silniki poddane chłodnej geometrii i hiperbolizującemu opracowaniu detalu nabierały swoistej odrealnionej poetyki. Mezzotinta odebrała kompozycjom agresywną twardość geometryzowanej linii, zatopiła przedmioty w głębokiej czerni tła, by na nowo powołać je światłem do zaistnienia. Charakterystyczne jednak, że przedmiot w mezzotintach Wiesława Dembskiego, nie traci ostrości granic, nie dematerializuje się w grze subtelnych półtonów. Światło go raczej dopowiada, kształtuje przestrzennie i nasyca aurę emocjonalnego klimatu. Niepokojący charakter tych kompozycji wynika właśnie z intensywności skupisk rzeczy, pozbawionych obecności człowieka, ale mówiących wiele o jego losie i związku z miejscami i przedmiotami opuszczonymi. Nadal istotny jest realistyczny detal, jednak jego fragmentaryczne zgęszczenie powiązane utratą rzeczywistych kontekstów tworzy świat kreowany bardziej wyobraźnią. Pojawiają się też nowe wątki tematyczne – prawie abstrakcyjne pejzaże prześwietlone światłem, wyspy nierealne, tonące lądy, wnętrza opuszczone, wizje kataklizmów. Rośnie emocjonalizm i ekspresja wzmagana wertykalnością kompozycji, narastaniem form gwałtownie rozświetlonych i pogrążonych w mroku.

Są to kompozycje o rzadkiej perfekcji warsztatowej prawdziwego technicznego i artystycznego, a także trzeba dodać – są wyrazem niebywałej kondycji fizycznej, jeśli wziąć pod uwagę ilość zgromadzonych prac i uciążliwy, żmudny sposób opracowania płyty graficznej. Tego wysiłku nie czuć jednak w lekkości i finezji rysunku, subtelnej cyzelacji form.

Źródło: Wiesław Dembski. Malarstwo - grafika . Sopot: Urząd Miasta Sopotu, [2001].

Dzieła